Yemek.com

Gülhatmi Çayı

Gulhatmi

Latince adı "alcea rosea" olan gülhatmi çiçeğinin çayı, kaynamış sıcak suya yapraklarının atılarak, iki ya da üç dakika kadar bekletilmesi ile hazırlanır. Gülhatmi bitkisi halk arasında hatmi, devegülü, silindir çiçeği olarak da bilinir.

Gülhatmi çayının faydaları nelerdir?

- Kuru öksürüğü iyileştirir. Öksürük nedeni ile boğazda oluşan tahrişler için faydalıdır.

- İdrar söktürücüdür, böbrek taşının düşürülmesini kolaylaştırır ve idrar yolları enfeksiyonlarını iyileştirir. Bu özellikleri sinameki çayı ile benzerlik gösterir.

- Sindirimi ve hazmı kolaylaştırır. Gastrit ve ülser tedavisinde yardımcıdır.

- Vücuttaki iltihabı yok eder.

- Balgam söktürücüdür. Boğazın temizlenmesini sağlayarak nefes alıp vermede rahatlama sağlar.

- Anne sütünü arttırır.

- Bağışıklık sistemini güçlendirerek vücut direncini arttırır, enerji ve zindelik verir.

- Ödem atıcıdır. Vücutta oluşan şişlikleri giderir.

- Sperm sayısını arttırıcı özelliği vardır.

- Rahim hastalıklarının tedavi sürecinde yardımcıdır. Ayrıca adet sancısının azaltılmasında etkilidir.

- Ağız içi yaralarını, boğaz enfeksiyonlarını, diş eti iltihaplarını ve diş eti çekilmesini tedavi edici özelliği bulunur.

Gülhatmi çayının zararları nelerdir?

Gülhatmi çayının çok küçük çocuklara içirilmesi sakıncalıdır. Rahim içi kasılmaları tetikleyerek düşük yapmaya neden olabileceği için tıpkı adaçayı ve biberiye çayında olduğu gibi hamilelik döneminin özellikle ilk aylarında tüketilmesi zararlı olabilir. Bununla birlikte bilinen genel bir zararı yoktur. Ancak hemen hemen her bitki çayında olduğu gibi gülhatmi çayının tüketiminde de aşırıya kaçmamak, günde iki bardaktan fazla tüketmemek gerekir.

Gülhatmi çayı nasıl saklanır?

Gülhatmi bitkisi taze olarak muhafaza edilemediğinden, bitkinin güneşte kurutulmuş yapraklarını cam bir kavanoz içinde, hava almayacak, güneş ışığı görmeyecek ve neme maruz kalmayacak bir şekilde 6 ay boyunca bozulmadan saklayabilirsiniz.

Gülhatmi çayı nerede yetişir? Gülhatmi çayı nerede bulunur?

Gülhatmi çiçeğinin ana vatanı Çin ve Doğu Hindistan'dır. Ancak günümüzde pek çok Asya ve Avrupa ülkesinde yetiştirilmektedir. Genellikle güneşli ve sıcak iklime sahip olan bölgeler yetiştirilmesi için uygundur. Uygun koşullar sağlandığında kendiliğinden de yetişen bir bitkidir. Ülkemizde de oldukça yaygın olup, en fazla görüldüğü yer iklim özellikleri nedeni ile Akdeniz Bölgesi'dir.